Wesele Radom .PL

Malensstfo

andzik1109 stresować się będziemy tak samo i w tym samym dniu, hehe. Co do rad dziewczyn, to łatwiej powiedzieć niż zrobić, ja się pary razy pewnie postresuje, ale zapewne w którymś momencie zapomnę o stresie...i oby tak było...:P

kasiek

A mi zostało 2 miesiące i kilka dni i nic...zero stresu, powiem więcej im bliżej tym jesteśmy bardzie zakochani w sobie (tak bliscy siebie, psychicznie to chyba nigdy nie byliśmy, o ile to możliwe...) moja kuzynka, kiedy ją prosiliśmy, pytała się jak to jest przed ślubem, czy nie ma jakiś wątpliwości...Odpowiedziałam jej, że jeżeli ta decyzja jest świadoma i podjęta z chęci spędzenia ze sobą całego życia na dobre i na złe to nie ma żadnych wątpliwości, a w moim przypadku im bliżej tym bardziej doświadczam takiego błogiego spokoju....

darici · Lubię tu być Data ślubu: 02.10.2010 Dołączyła: 05 Sty 2009 Posty: 323

tez bym chciala sie nie stresowac naprawde a tutaj juz niedlugo

_karolcia_

darici, ja się wogóle nie stresuje naprawde zero, nie wiem może ja jeszcze tego nie czuje pewnie zaczne się stresować pare dni przed czy wszystko już zrobione i czy wszystko się uda, narazie jest luzik żyjemy jeszcze wiadomością o potomstwie

kasiek

Ja to jestem taki "luzak"

. Ba nawet jak pomyślę, że to mniej niż 2 miesiące to jest mi tak błogo.... :mrgreen:

ale ja się nigdy niczym nie stresowałam...tylko moja mama się złości, że my się nie interesujemy, a my po prostu się nie denerwujemy...

Ewcia

A ja na ten stres taki typowo ślubny czekałam do końca, myślałam że to niemożliwe tak się nie stresować. Było coraz bliżej a stresu ani śladu. Owszem brak czasu, zmęczenie, ciągła bieganina i poirytowanie tym zmęczeniem to tak. Ale na taki stres typowy dla czasu oczekiwania na jakieś duże wydarzenie chyba nie było czasu

Byłam pewna, że chce wyjść za mąż właśnie za tego mężczyznę i starałam się z tego cieszyć i nie popsuć sobie tego wydarzenia nerwami (co nie znaczy że obeszło się zupełnie bez nich).
A stres się w końcu pojawił, jak już staliśmy przy wejściu do Kościoła i mieliśmy ruszyć. I tylko wtedy na króciutką chwilę a później minął jak ręką odjął i więcej nie wrócił. Nawet w chwili składania przysięgi nie było po nim ani śladu, tylko wielka radość z tego co właśnie się dzieje

renatkanuta

ja tez bylam pewna i nadal jestem ze to TEN odpowiedni facet. Troszkę to niesympatycznie zabrzmialo

ja sie stresowalam, ale mnie stres mobilizował bardzo. dla mnie szczyt stresu był jak kamerzysta przyjechał i mnie kamerował na czołówkę ;D o rety, myslalam ze padne ..

i jak wsiadalam do auta. a przysiegi nie mogłam sie doczekać wręcz

i ani ja ani mój mąż nie stresowaliśmy się

wogole nie czuliśmy oczu gości na sobie, dopiero oglądając plyte, okazalo się ze duzo osob wychylało sie z ławek, koleżanki z chóru, masa aparatów i kamer ... dobrze ze tego nie czułam ... ;D

Lusia · Lubię tu być Dołączyła: 01 Lut 2009 Posty: 242

u mnie najbardziej stresogenni są nasi rodzice, chcą dobrze, ale może aż za dobrze... ehhh co w ich wypadku oznacza, że próbuja forsować niektóre sprawy na siłę, ale staramy się nie dawać

Ewcia

Ajć. Przepraszam, w ogóle nie miałam na myśli że niby ktoś się stresował bo nie był pewien. Ja to tak zawsze najpierw coś powiem a potem się okazuje że nie pomyślałam i głupio wyszło. Wybaczcie. Miałam na myśli że ja się nie stresowałam bo byłam pewna, co nie znaczy że jak ktoś inny się stresuje to nie jest pewien. Wiadomo kamera, tyle ludzi się na nas patrzy itp. Mój mąż się stresował przy składaniu przysięgi ale mam nadzieje był pewien

Renatkanutka zmieniłam trochę posta. Myślę, że teraz już nikt nie poczuje się urażony.

Ewcia

Lusia, oj taaaaaaaaaaak rodzice są zazwyczaj maksymalnie stresogenni, a każde na swój indywidualny sposób.

martuś88

a ja tam na te dwa dni przed ciągle luzik hehe mój narzeczony to aż za przeproszeniem biegunki dostaje jak pomysli a ja nic:p nie wiem może poprostu nie dociera do mnie że to już za dwa dni, są sytuacje denerwujące np jak dzis pani do paznokci cos wypadlo i nie przyjechała (naszczescie na osiedlu znalazlam i pazurki są), mój tata problem z samochodem miał wczoraj ( a wiadomo że bez tego ani rusz, ale już ok), boli mnie ząb:( a jeszcze jakby mało wczoraj przy sprzataniu spadłam i sobie bok poobijałam i byłam w strachu o moją dzidzie:/ także bardziej takie sprawy co nie powinny powodowały jakiś strach i nerwy

malaczarna5

martuś88 uważaj tam na siebie:) Ja podczas przygotowań do ślubu nie myślałam o stresie.W środę przed ślubem dopadł mnie stresior

W dniu ślubu poczułam stresik jak wkroczyliśmy do kościoła i czekaliśmy na księdza no i chwilę przed złożeniem przysięgi. Ale podczas składania przysięgi to już nie było stresu a tylko radość